Ongewenste brandmeldingen: oorzaken en oplossingen

Een brandmeldinstallatie die te vaak voor niets afgaat, is op termijn gevaarlijker dan geen installatie. Niet vanwege de techniek, maar vanwege de mens: na de zoveelste loze melding loopt niemand meer met spoed naar de centrale. Dat heet alarmmoeheid, en het is precies wat u wilt voorkomen.

Ongewenst of onecht: het verschil telt

In de norm worden twee soorten valse meldingen onderscheiden, en de oplossing verschilt per soort.

De vijf oorzaken die wij het vaakst tegenkomen

• Verkeerd meldertype op de plek: een optische rookmelder boven een kookplaat of bij een doucheruimte gaat af op damp. Daar hoort een thermische melder of een ander principe.
• Het gebouw is veranderd, de installatie niet: een kantoorruimte werd een keuken, een berging werd een werkplaats. De melder staat er nog precies zo als tien jaar geleden.
• Vervuiling: stof in de meetkamer maakt een melder gevoeliger. In garages, werkplaatsen en bouwomgevingen gaat dat snel.
• Werkzaamheden zonder maatregelen: slijpen, lassen of schilderen zonder de betreffende groep tijdelijk uit te schakelen en dat vast te leggen.
• Ontbrekende vertraging of verificatie: waar het kan, voorkomt een korte verificatietijd dat een enkele kortstondige melding meteen tot volledige ontruiming leidt.

Zo pakt u het structureel aan

Begin bij registratie. In het logboek hoort elke melding te staan, met datum, locatie en oorzaak. Na een paar maanden ziet u het patroon: is het steeds dezelfde melder, dezelfde ruimte, hetzelfde tijdstip? Dat vertelt meteen of het om een projectie- of een onderhoudsprobleem gaat.

Blijkt de projectie het probleem, dan is een aanpassing van het Programma van Eisen en de melderkeuze de echte oplossing. Ongevoeliger afstellen is dat niet: dan verschuift u het risico naar te late detectie.

Wij zien in de praktijk dat een gerichte analyse vaak binnen een paar aanpassingen het merendeel van de meldingen wegneemt, zonder dat de veiligheid omlaag gaat.